Gezien Casino Nonstop, première 16 september de Paardenkathedraal Utrecht

Gebochelde mannetjes, personen met vier benen, een zwangere Siamese tweeling en nog veel meer curiositeiten. Wonderen zoals Oom Max ze noemt. Hij geeft ze een podium in zijn reizende theater Casino Nonstop. Gaat het Oom Max om de wonderen of puur om zijn eigen voortbestaan. Die twijfel blijft aanwezig door de kwetsbaarheid die Sanne den Hartogh steeds zo meesterlijk wegstopt achter de lach en de muziek die door moet gaan. Espen Hjort regisseert deze voorstelling, hij volgt een talentontwikkelingstraject bij Theater Utrecht.

Casino Nonstop vertelt het waargebeurde verhaal van een ver familielid van de regisseur. Oom Max vluchtte in de jaren ’30 vanuit Oostenrijk naar Noorwegen en richtte daar Casino Nonstop Show op. We zien oom Max op de vlucht samen met Ava, zijn vaste danseres. Onderweg treden ze op en komt oom Max de mooiste wonderen tegen die hij een podium wil bieden.

De verhaallijn is voor mij niet altijd duidelijk. De vlucht is angstig en heftig, maar de beweegredenen voor een richting ontgaan me soms. Wat wel duidelijk is, is dat oom Max altijd al gefascineerd is door de gemankeerde mens. De mens die anders is dan normaal. Deze mensen moeten gezien worden volgens hem en hij biedt ze graag een podium. Ondanks de prachtige verteltoon van den Hartogh als oom Max, staand in het donker met alleen zijn soms gekwelde blik in een spot, blijft de liefde voor de wonderen te veel bij woorden. Hij overtuigt me niet helemaal van zijn liefde voor hen. Hij ontroert me wel, maar dat heeft meer te maken met de eerder genoemde kwetsbaarheid die soms zichtbaar wordt.

Ava, gespeeld door Mees Borgman, is een sterk personage die een bepaalde afhankelijkheid heeft opgebouwd door haar gebrek. Haar kracht gebruikt ze om Max te overtuigen bepaalde keuzes te maken. Ze geniet niet echt van de shows die ze geeft, maar iets anders kan ze niet. Het komische talent van Borgman is groot en haar timing meesterlijk. Samen met den Hartogh is ze het hart van de voorstelling. Bram van der Kelen wil in de ontmoetingen met Max en Ava, die hij als zeer uiteenlopende personages tegemoet treedt, dit hart breken. Hij is een harde grenswachter, botte politieagent of gehaaide paardenhandelaar. Dit doet hij geestig en manipulatief. En uiteindelijk valt het hart uiteen.

De vormgeving op het podium is sober en kil. Je ziet een cirkel waarin ze leven, een vlucht in de rondte of een circus ring waarbinnen ze optreden. De cirkel geeft een beklemmend gevoel. Ze komen niet verder hoe hard ze ook gaan of hoe zwaar de tocht ook is. De kleding om de cirkel heen heeft meerdere symbolische betekenissen. De mensen die ze voorbij gaan in hun vlucht. De mensen die ze verliezen én bovendien de waarde van Casino Nonstop Show die verloren gaat. De verhalen van excentrieke personen uit onze geschiedenis zijn interessant en relevant. In dit geval lag voor mij helaas de nadruk te veel op de vlucht en de consequenties daarvan, dan op de persoon zelf en zijn motivaties.

https://www.theaterutrecht.nl/voorstellingen/casino-nonstop

foto: roel van Berckelaer