Sinds de première op 5 juni 2015 is Kings of War, geregisseerd door Ivo van Hove, bejubeld door nationale en internationale pers. Het is een epische vertolking van drie Shakespeare stukken, Henry V, Henry VI en Richard III. Bewerkt zodat de uitgebreide historische vertelling over de oorlogen tussen de huizen York en Lancaster en de Honderdjarige oorlog tussen Engeland en Frankrijk op de achtergrond blijft. We zien vooral de beweegredenen en het psychologisch drama achter het ontstaan van deze oorlogen. Van de moreel, verstandelijk handelende Henry V (Ramsey Nasr) naar zijn opvolger Henry VI (Eelco Smits) die als een kind zo beïnvloedbaar chaos veroorzaakt door zijn focus te leggen op het geloof in plaats van het landsbelang en Richard III (Hans Kesting) die door mismaaktheid en ongeluk een machtshonger ontwikkeld die ieder voorstellingsvermogen te boven gaat.
Vorig jaar oktober zag ik de voorstelling De Stille Kracht van Toneelgroep Amsterdam, die vanaf 1 oktober in Nederland te zien was en op 18 september zijn première beleefde op de Ruhrtriënnale. De roman van Louis Couperus is op een zinderende manier geregisseerd en geënsceneerd en vanaf morgen, 20 januari, weer te zien in de Stadsschouwburg Amsterdam.
De roman van Couperus verhaalt over de (soms onoverbrugbare) verschillen tussen de oosterse en westerse cultuur. Otto van Oudijck, gespeeld door Gijs Scholten van Aschat, is resident in Laboewangi op Java. In deze positie als Nederlands bestuurder staat hij boven de lokale adel die hun machtspositie wel behouden. Hij is getrouwd met Leonie (Halina Reijn), die een stuk jonger is dan hij. Zij bedriegt hem met zijn zoon Theo (Jip van den Dool) uit een eerder huwelijk en met Addy de Luce (Mingus Dagelet) die ook de dochter Doddy (Gaite Jansen) om de…
Een kamer in aanbouw, een oud gasfornuis wat niet is aangesloten, veel plastic ter bescherming, wat gereedschap en een stoeltje. Zo ziet de kamer van Aston eruit waar hij op een nacht een zwerver mee naar toe neemt. Hij heeft deze zwerver Davies gered uit een vechtpartij en Davies kan blijven tot hij zijn zaken op orde heeft. Papieren halen in Sidcup is één van die dingen om zaken op orde te krijgen, maar daarvoor heeft hij wel andere schoenen nodig. De schoenen die Aston nog ergens heeft liggen zijn mooi, maar helaas op het zicht al te klein. Davies zet Aston zo naar zijn hand dat hij hem naar wens bespelen kan. De aandoenlijk Aston is wanhopig op zoek naar vriendschap en denkt dit te kunnen bij Davies of heet hij nou toch anders?
De Huisbewaarder van Harold Pinter is een tragikomedie die voor mij raakt aan de zoektocht naar waarheid. De werkelijkheid wordt gemaskeerd door nachtmerries, dromen en hallucinaties en gepraat over tocht en kou. René van t Hoff is een meester in het verleiden van zijn tegenspeler om zijn ware verhaal te verbergen, met de gelaagde teksten die dit stuk biedt. Jean Paul Buijs als Aston is op aandoenlijke wijze op zoek naar vriendschap. Soms kijkt hij nadenkend en lijkt te kennen te geven dat hij iets doorheeft, maar gaat vervolgens op zijn eigenzinnige manier door met zijn klus. De broer van Aston is de huisbaas die zijn waarheid krachtig fysiek maakt en verdedigt uit angst dat Davies deze droom komt bezoedelen.
De dromen, angsten en wanhoop van de drie personages zijn voelbaar en herkenbaar, maar frustrerend omdat het bij dromen blijft. Ze maken zich afhankelijk van elkaar om die dromen te bereiken en waar dat toe leidt zien we in deze grimmige aaneenschakeling van bedrog en wanhoop. Het maakt nieuwsgierig naar wat er nog meer schuil gaat achter deze drie mensen en de acteurs geven de karakter virtuoos vorm. De waarheid en realiteit zijn twee verschillende dingen die elkaar niet uitsluiten.
Theaterinspiratie 