Gezien 13 maart Stadsschouwburg Amsterdam
Koning Arthur spreekt tot ieders verbeelding. De jonge Arthur die zonder krachtsinspanning het zwaard uit de rots trekt en daarmee de nieuwe koning van het land wordt. Koning Arthur is niet persé de sterkste, de slimste of de meest sluwe koning. De meest rechtvaardige koning is hij wel. In de voorstelling van Theater Terra is dit fysiek helder weergegeven en zijn de polen Goed en Kwaad in spanning en ontspanning zeer voelbaar. Af en toe een kneep in mijn hand als de heks Morgan, gespeeld door Babbe Groenhagen, haar duistere krachten laat gelden. Zij speelt de meest gelaagde en krachtige rol. De rest van de rollen blijven wat oppervlakkig.
Koning Arthur, gespeeld door Jason de Ridder, is een ietwat naïeve jongen die schriel oogt naast zijn broer (Dennis Willekens). De broer is robuust en overtuigt van het feit dat hij het zwaard uit de rots zal trekken. Als dat niet zo blijkt te zijn is hij steun en toeverlaat van Arthur. Door een list van Merlijn, de tovenaar, kan Arthur ontsnappen aan de duistere heks Morgan om hulp in te roepen haar te verslaan. Als zij erachter komt dat Arthur de échte koning is doet zij er alles aan hem te vernietigen. Arthur heeft veel hordes te nemen op zijn weg. Met behulp van Guinevere (Maud Schoonen) en haar beschermheer (Job Bovelander) ziet Arthur in dat hij het niet alleen kan.
Een mooie moraal, maar de personages blijven ééndimensionaal waardoor het een plat verhaaltje is. De kracht van Theater Terra om met poppen en andere attributen het verhaal levendiger te maken was nu een zwakte. Er wordt te veel gewisseld van spelers achter de pop die de tovenaar Merlijn verbeeldt waardoor het rommelig oogt en daardoor is de poppenspeler té zichtbaar. De verbeelding van het paard was een prachtige vondst maar ook daar was de uitvoering rommelig.
Koning Arthur begint spannend en krachtig als Morgan haar duistere krachten ontdekt. Groenhagen blijft tijdens de gehele voorstelling de dragende kracht en daarom is het bijna jammer dat Morgan verslagen wordt. Het lied ‘Mama is thuis’ is overweldigend mooi en ook de zang van Willekens blies me uit mijn stoel. Iets meer body en minder rommelige wisselingen zouden het vloeiender maken en de kracht van Theater Terra meer tot zijn recht laten komen.
Theaterinspiratie 