imone kleina

Gezien 5 augustus in De La Mar – theater Amsterdam

Geheel onverwacht kreeg ik vrijkaarten in mijn schoot geworpen voor de solovoorstelling Simone! van Simone Kleinsma. Begeleidt door Cor Bakker op de vleugel brengt ze nostalgische liedjes die ze graag nog eens wilde zingen, vertelt ze. Liedjes geschreven of vertaald door tekstschrijver Frank Houtappels, bijvoorbeeld ‘Wals van Weleer’ van Ivo de Wijs en ‘Sneker Café’ van Drs. P. De nostalgie van de voorbije tijd is het thema van de voorstelling waar ik me soms oncomfortabel bij voel, maar tegelijkertijd brengt ze me met haar stem die zo helder klinkt als een klok naar een andere wereld en tovert ze beelden tot leven.

Voor de pauze is de voorstelling wat stroef en het ingestudeerde van de gesproken teksten tussen de liedjes duidelijk zichtbaar. Dat doorbreekt voor mij de illusie die ze gelukkig herstelt als ze weer gaat zingen. Na de pauze is het stroeve verdwenen en lijkt ze meer geaard op het podium te staan. Zo brengt ze onder andere een prachtige mevrouw van Dam ten tonele. Een ras-Amsterdamse die bij een tante van Simone in een verzorgingstehuis verblijft en een preek begint over hoe het nu niks is en vroeger eigenlijk ook niet. Ze haalt herinneringen op aan de Tweede Wereldoorlog. Haar sketches zijn geestig en sterk, maar ook de intimiteit die ze tot stand brengt is krachtig. Het prachtige lied over haar dochter Teuntje die ze het meest mist om wie ze zou zijn geworden en het ‘Liedje voor jou’ geschreven voor haar man Guus Verstraete.

Deze krachtige vrouw en performer brengt een solovoorstelling die in de aanloop moest gaan ademen maar die ze zich gaandeweg helemaal toe-eigent. Een vakvrouw die niet schroomt kwetsbaar te zijn. Desondanks zal de voorstelling, die veelvuldig gaat over de dingen die voorbij zijn en de ongemakken die daarbij horen, een ouder publiek meer aanspreken. Wat misschien ook de bedoeling is gezien de liedjes die gekozen zijn.

http://www.stage-entertainment.nl/shows/theatershow/simone/speellijst/

 

foto Govert de Roos