Levend verlies; een term die je niet veel hoort, waar niet veel over gesproken wordt. Een term die wel steeds meer in opkomst is, omdat er meer en meer erkenning is voor dit fenomeen.
Wat is levend verlies eigenlijk?
Levend verlies gaat over rouw om iets of iemand, wat of wie je verloren bent, die er nog steeds is. Om het concreet te maken; je rouwt om de ouder die je niet hebt gehad door mentale problematiek en/ of verslaving. Het kan ook om andere zaken gaan die je toekomstperspectief op zo’n mate beïnvloeden dat het hele lange tijd doorwerkt, buiten de ‘normale’ rouw om. Als je een partner verliest, verandert je toekomstperspectief ook op een intense manier, maar voor deze vorm van rouw is er (meer) ruimte in onze maatschappij. Voor het verlies van een ouder die nog leeft en dan vooral op jonge leeftijd is weinig ruimte. Veel aandacht gaat naar de ouder die ‘beter’ moet worden, misschien dat zelfs jij op jonge leeftijd voor die ouder(s) moest zorgen. De tijd, ruimte en aandacht die naar jou, als opgroeiend kind, had moeten gaan, is verloren gegaan. De ontwikkelingstijd van jou als mens is opgegaan aan een ander. De vorm van rouw heeft invloed op alle gebieden van het leven. Talenten zijn niet of minder ontwikkeld. Door concentratiestoornissen heeft een studie eronder geleden of is niet afgemaakt. Als er erkenning zou zijn voor deze vorm van verlies kan een persoon die eronder lijdt veel steviger en heler deelnemen aan de maatschappij. Als iemand rouw in het lichaam heeft, ook de mensen die geaccepteerde rouw ervaren, is er vaak sprake van concentratieproblemen, fysieke pijn en weinig draagkracht. Voor de rouwende die wel erkenning krijgt worden deze symptomen na verloop van tijd minder, maar ook zij zijn na die periode niet meer dezelfde dan dat ze voor het verlies waren. Iemand die rouwgevoelens en de stadia die daarbij horen moet tegenhouden, blijft vaak met symptomen van rouw worstelen. Het zet zich vast in het lichaam.
Een veilige plek
Mijn praktijk, heart-to-heart, wil een plek bieden aan mensen die lijden onder deze vorm van rouw. Lijden klinkt misschien groot, maar als pijn er niet mag zijn wordt het lijden. En de gevolgen zijn merkbaar in het dagelijks leven, op werk en in relaties.
Hoe maak je hier ruimte voor in je leven? Hoe maak je dit bespreekbaar zonder beschuldigd te worden van ‘oude koeien uit de sloot te halen’? Het verwijt ‘ben je daar nog niet overheen’ of ‘je hebt het nu toch goed’ wil je niet horen, daar is niets tegen in te brengen omdat het dooddoeners zijn. En je wordt niet gehoord.
Wil je dat ik meekijk hoe hier acceptatie in te gaan ervaren door de gevoelens die bij deze vorm van rouw horen te onderzoeken? Je bent welkom.
Ik heb een veilige plek hiervoor gecreëerd. Ik heb deze gevoelens zelf doorleefd en ben er al levenslang mee bezig. Tijdens mijn coachopleiding heb ik hierin meer diepte ervaren en is deze vorm eruit ontstaan.
